คิด เขียน และเป็นเจ้าของไอเดียเว็บนี้โดย พี่ปุ้ย ปริวรรตน์ อรุโณทยานันท์
ผู้เชี่ยวชาญวางระบบองค์กร & AI — สอนเจ้าของกิจการสร้างระบบของตัวเองมากกว่า 400 คน
ประวัติพี่ปุ้ย · ดูคอร์ส →
เลิกจ้างเป็นเรื่องที่ผิดพลาดแล้วแพงที่สุด — รู้ตารางค่าชดเชยและขั้นตอนที่ถูก ช่วยให้จบกันด้วยดีและไม่โดนฟ้อง
สำหรับนายจ้างที่จำเป็นต้องเลิกจ้าง — อยากรู้ว่าต้องจ่ายค่าชดเชยเท่าไหร่ ทำขั้นตอนยังไงให้ถูก และกรณีไหนไม่ต้องจ่าย
ตามพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน เมื่อเลิกจ้างลูกจ้างที่ไม่ได้ทำผิดร้ายแรง ต้องจ่าย ค่าชดเชยตามอายุงาน คิดเป็นจำนวนวันของค่าจ้างอัตราสุดท้าย — ยิ่งอยู่นาน ยิ่งได้มาก
นอกจากค่าชดเชย การเลิกจ้างยังต้อง บอกกล่าวล่วงหน้าอย่างน้อย 1 งวดการจ่ายค่าจ้าง (เช่น จ่ายเงินเดือนทุกสิ้นเดือน ก็ต้องบอกก่อนอย่างน้อย 1 รอบ) ถ้าจะให้ออกทันที ต้องจ่าย “สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า” แทน
จ่ายค่าชดเชยครบแล้ว ยังไม่จบเสมอไป — ถ้าเลิกจ้างโดย ไม่มีเหตุผลอันสมควร ลูกจ้างฟ้อง “เลิกจ้างไม่เป็นธรรม” ได้ และศาลอาจสั่งให้จ่ายค่าเสียหายเพิ่มหรือรับกลับเข้าทำงาน ตัวแยกคือ มีเหตุผลที่จับต้องได้ + มีเอกสาร หรือไม่
กฎหมาย (มาตรา 119) ระบุกรณีที่เลิกจ้างได้โดย ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย — แต่ทุกข้อ ต้องมีหลักฐานชัด ไม่ใช่แค่กล่าวอ้าง
ทำตามลำดับนี้ทุกครั้ง จะลดความเสี่ยงโดนฟ้องเหลือน้อยที่สุด แต่ละขั้นมี “หลักฐาน” เป็นหัวใจ
| ค่าชดเชย | 30–400 วัน ตามอายุงาน |
| บอกล่วงหน้า | ≥ 1 งวดค่าจ้าง หรือจ่ายแทน |
| ไม่เป็นธรรม | จ่ายครบแต่ไม่มีเหตุผล = ยังถูกฟ้อง |
| ไม่ต้องจ่าย | ความผิดร้ายแรง + มีหลักฐาน |
⚠️ บทความนี้เรียบเรียงให้เข้าใจง่ายสำหรับเจ้าของกิจการ — ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย. กรณีจริงที่มีผลทางกฎหมาย ควรตรวจสอบกับแหล่งทางการข้างต้น หรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านแรงงานก่อนเสมอ